خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۳۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیریست که رندانه شرابی نکشیدیمدر گوشهٔ باغی می نابی نکشیدیم
۲
چون سبزه قدم بر لب جویی ننهادیمچون لاله قدح بر لب آبی نکشیدیم
۳
بر چهره کشیدیم نقاب کفن افسوسکز چهرهٔ مقصود نقابی نکشیدیم
۴
بسیار عذابی که کشیدیم ولیکندشوارتر از هجر عذابی نکشیدیم
صفحهٔ ۱ از ۲