خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۷ - در مذمت دزدی که خانه سیدا را غارت کرد
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی از مقتضای آسمانیدلم کرد آرزوی کامرانی
۲
مرا بود آشنای عیش پرورمهیا داشت دایم شیر و شکر
۳
چه یار از پای تا سر مهربانیجبینش بوسه گاه شادمانی
۴
محبت در نهاد او سرشتهدلش پاکیزه چون طبع فرشته
صفحهٔ ۱ از ۱۹