خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۳۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آن سرم که نیاسایم از مشقت راهروم به شهر دگر چون هلال اول ماه
۲
به سبزی سر خوان کسی نیارم دستکنم قناعت و راضی شوم به برگ گیاه
۳
کشیده باد مرا میل آهنین در چشماگر کنم به زر آفتاب چشم سیاه
۴
دل چو آینه ام تیره شد در این پستیبس است چند نشینم چو آب در تک چاه
صفحهٔ ۱ از ۲