خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پایهٔ آمال محکم در جهان کردن چراخویش را غافل ز مرگ ناگهان کردن چرا
۲
خلقت باغ جنان بهر تو شد ای بیخبراندرین ویرانه چون جغد آشیان کردن چرا
۳
پای لنگ و راه دور و تن ضعیف وتوشه کماینقدر بار گناه خود گران کردن چرا
۴
مرکب نفس اردهی جولان لگدکوبت کنداین شرارت پیشه آزاد از عنان کردن چرا
صفحهٔ ۱ از ۳