خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای قوی پنجه که بازوی تواناست ترادست گیر از ضعفا پای چو برجاست ترا
۲
کن مهیا ز وفا خواستهٔ محرومانای که ناخواسته هرچیز مهیاست ترا
۳
جرعهٔی هم بحریفان تهی کاسه ببخشای که پر می قدح و ساغر و میناست ترا
۴
ای به هر دایره پرگارصفت سرگردانبشنو این نکته که آن حل معماست ترا
صفحهٔ ۱ از ۳