خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اکنون که بهار آمد و ایام به کام استدر باغ گه بوسه زدن بر لب جام است
۲
دانند حلال از چه سبب خون کسان راآن قوم که در مذهبشان باده حرام است
۳
گر خلق همه در پی ترتیب کلامندگوش دل ما در پی تأثیر کلام است
۴
از عقل نبرده است کسی راه به مقصودصد شکر که ما را به کف عشق زمام است
صفحهٔ ۱ از ۲