خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حجه قائم که جبریل‌امین دربان اوستاو به فرمان خدا و چرخ در فرمان است
۲
مطلع فجری که بادش هر دم از ما صد سلامحجه عصری که هم والعصر اندرشان اوست
۳
آسمانش خوان جود و خاص و عامش ریزه خوارمهر و مه را خواهی ار دانی دو قرص از خوان اوست
۴
چارام و هفت اب را شیخ تزویج و طلاقسه ولدرا پرورش در دامن احسان اوست
صفحهٔ ۱ از ۳