خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با ما مگو که دیر کجا و حرم کجاستما آب و گل پرست نییم آن صنم کجاست
۲
هان بس مکن بطوف حرم ز آب و گل برآیرو ز اهل دل بپرس که صاحب حرم کجاست
۳
زنگ حدوث ز آینهٔ دل کنی چو پاکیابی که جلوه گاه جمال قدم کجاست
۴
دایم دمد به صور سرافیل عشق دمخوابند عالمی همه بیدار دم کجاست
صفحهٔ ۱ از ۳