خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگرفته خواب چشمم غم چشم نیم خوابیبربوده صبر و تابم رخ به ز آفتابی
۲
چو بره نشینم او را بره دگر خرامدچو کنم سئوالی از وی ندهد مرا جوابی
۳
در او به لابه کوبم که شدن بکوی آن مهبجز از در تضرع نتوان بهیچ بابی
۴
بجز از خط نکویان نشوی ز عشق آگهکه رموز عشق را کس ننوشته در کتابی
صفحهٔ ۱ از ۳