خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۴۴ - حکایت
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواجهٔ دنیا طلب کاهلیمست خرافت ز خدا غافلی
۲
ز اهل خساست به جهان طاق بودمنکر بخشایش و انفاق بود
۳
داشت غلامی که ز خوبی تمامعاقل و فرزانه و شیرین کلام
۴
هرچه بدان خواجه نصیحت نموددر دل او هیچ مؤثر نبود
صفحهٔ ۱ از ۶