→ دیوان اشعارصغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی
مثنویات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - ساقی‌نامهبیا ساقی ای رشگ حور بهشت←شمارهٔ ۲ - بسمه تعالی شانهای همه هستی همه هستی توئی←شمارهٔ ۳ - ارسال رسلزان همه ارسال رسل در سبق←شمارهٔ ۴ - ستایشسعی بزرگان و مهان یاد باد←شمارهٔ ۵ - سبب نظم کتابگر طلبی علت نظم کتاب←شمارهٔ ۶ - چشمه آب حیاتعلم بود چشمهٔ آب حیات←شمارهٔ ۷ - آیت کبریای بشر ای آیت کبرای حق←شمارهٔ ۸ - رؤیای صادقهدوش مرا خواب بچشم پر آب←شمارهٔ ۹ - نسخه کیمیابود بسی در طمع کیمیا←شمارهٔ ۱۰ - پادشاه رعیت نوازپادشهی بود رعیت‌نواز←شمارهٔ ۱۱ - قافلهٔ سوداگرقافله‌ای بست پی سود بار←شمارهٔ ۱۲ - نتیجه راستیقافله ئی بد برهی رهسپار←شمارهٔ ۱۳ - کار و کارگر در سال ۱۳۰۷ شمسی سروده شدکار کن و کار کن و کار کن←شمارهٔ ۱۴ - علم و عملچون به ازل طرح جهان ریختند←شمارهٔ ۱۵ - پنبهٔ ایرانگوش فرا دار که گوید صریح←شمارهٔ ۱۶ - مس و چینیدوش رسیدند بخوان نعم←شمارهٔ ۱۷ - اشتر و گلهاشتری از سردی دی گشت زار←شمارهٔ ۱۸ - شیر و روباهگرسنه شیری چو حریصان به دشت←شمارهٔ ۱۹ - حاسد و محسودبود دو تن را دو درخت کهن←شمارهٔ ۲۰ - سخت و سستسخت گرانی به درختی نشست←شمارهٔ ۲۱ - گل و خارگفت گلی از سر نخوت بخار←شمارهٔ ۲۲ - نتیجهٔ ظلمبود یکی ظالم مردم گداز←شمارهٔ ۲۳ - ماست کش و یخ کشماست‌کشی بود به عهد قدیم←شمارهٔ ۲۴ - خانهٔ تنگخانه ما هست بسی تنگ‌تر←شمارهٔ ۲۵ - کیفیت صلحیهٔ اصفهانگوش فرا دار که سازم بیان←شمارهٔ ۲۶ - مصاحبت دو نادانبود یکی مرد تهی مغز خام←شمارهٔ ۲۷ - شلتاق پلتاقصیحگهی پر فن حیلت‌گری←شمارهٔ ۲۸ - قدک و صباغداد به صباغ کسی یک قدک←شمارهٔ ۲۹ - پند لقمانحضرت لقمان که بنوع بشر←شمارهٔ ۳۰ - حکمت افلاطوندید فلاطون مرضی در مزاج←شمارهٔ ۳۱ - در مذمت نوشابهبود یکی خانه چو باغ جنان←شمارهٔ ۳۲ - سؤال موسیموسی عمران به مناجات حق←شمارهٔ ۳۳ - کلام عیسیعیسی مریم چو علم بر فراخت←شمارهٔ ۳۴ - مرام احمداحمد خاتم شه اقلیم جود←شمارهٔ ۳۵ - ماهی و صدفماهیکی در تک بحر از صدف←شمارهٔ ۳۶ - حسن و مالدوش ز من کرد عزیزی سئوال←شمارهٔ ۳۷ - سیرچمناز پی تفریح شدم صبحدم←شمارهٔ ۳۸ - دف و مطربدف به کف مطربکی تیز هوش←شمارهٔ ۳۹ - بلبل و پروانهبلیلی از نالهٔ مستانه‌ای←شمارهٔ ۴۰ - اسباب درویشیبوالهوس دل به هوا بسته‌ئی←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←