خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۴۷ - اعتذار
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دفتر جان بخش وُداد بشرعیب مدان باشد اگر مختصر
۲
شهد شکر در کمی افزونتر استسنگ همانا ز کمی گوهر است
۳
باری از این بحر که شد اقتباسنیستم از طعن کسی در هراس
۴
چون رهی خواجهٔ نامی شدمریزه خور خوان نظامی شدم
صفحهٔ ۱ از ۲