خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۵۰ - گل و شبنم
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل و شبنم به هم در بوستانیخوش افکندند طرح داستانی
۲
به شبنم گفت گل از روی نخوتتو را با من نباشد حد صحبت
۳
چمن زیبا ز گل باشد گلم منشرر بخش نوای بلبلم من
۴
چو شاعر وصف دلداری سرایدبمن تشبیه روی وی نماید
صفحهٔ ۱ از ۶