خلوتی با میلی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب که به بزم خویشتن، دید من خراب رارفت برون ز مجلس و ساخت بهانه خواب را
۲
بعد هزار ناخوشی، وقت نظاره چون شودبخت بد من آورد، پیش نظر حجاب را
۳
لب ز جواب پرسشم بستی و من ز بیخودیمی کنم از تو هر زمان، پرسش این جواب را
۴
دل به امید خنده ات، گر بنهد زیان کندهر که شناخت خوی آن غمزه پر عتاب را
صفحهٔ ۱ از ۲