خلوتی با میلی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که زیاده می کند، قاعده نیاز رامایه ناز می شود، خوی بهانه ساز را
۲
خون کدام بی گنه ریخته بر زمین،که توبر زده ای چو شاخ گل، دامن سروناز را
۳
پیش تو نیم جان خود بازم، اگر ز مردمیبازکنی به سوی من، نرگس نیم باز را
۴
تا به درون بزم خویش از سر ناز خوانی امآیم و از برون در، عرض کنم نیاز را
صفحهٔ ۱ از ۲