خلوتی با میلی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مرغ دلم فاخته سرو بلندتزلف تو کمند و دل من صید کمندت
۲
بر من که تو را صید زبونم نکشی تیغآزرده دلم از دل دشوار پسندت
۳
تا چشم بد غیر، گزندت نرساندخال رخ خوبان دگر باد سپندت
۴
بر جان و دلم غمزه و زلف تو گواهندکاین کشته تیغت شد و آن بسته بندت
صفحهٔ ۱ از ۲