خلوتی با میلی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون صبا راه به خاک من غمناک انداختبوی گلبرگ کسی در کفن چاک انداخت
۲
سر خون ریختن بیگنهی داشت مگر؟که مرا کار به آن غمزه بی‌باک انداخت
۳
هر گه آن شمع بتان، خنجر بیداد کشیدآتش تفرقه در جمع هوسناک انداخت
۴
مژده باد ای دل آزرده که صیّادوشیآمد و در سرم اندیشه فتراک انداخت
صفحهٔ ۱ از ۲