خلوتی با میلی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر لحظه دلم شکوه ز بدخوی دگر داشتهر دم غم دیگر ز جفاجوی دگر داشت
۲
دور از تو دل بوالهوس از بهر فریبمهر دم به میان حرف پریروی دگر داشت
۳
میخواره من دوش کجا بود که هر دمدل در طلبش رو به سر کوی دگر داشت
۴
بودم خجل از بیخودی خویش به بزمشهرچند که آن یار، نظر سوی دگر داشت
صفحهٔ ۱ از ۲