خلوتی با میلی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو بخت آنکه یار شکایت ز من کندچندانکه مدعی نتواند سخن کند
۲
گردد هزار تازه گرفتار، ناامیدگر شکوهای دلم ز تو پیمانشکن کند
۳
گر بیم سرگرانی او نیست غیر رامنعم چرا ز همرهی خویشتن کند
۴
آن طالعم کجاست که از پهلوی رقیبقتل مرا بهانهٔ برخاستن کند
صفحهٔ ۱ از ۲