خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دمی دامان وصلش دست شوقم سر دهدهر زمان بهر فریبم وعده دیگر دهد
۲
دل زعشقم جمع کرده و راندم از کوی خویشهمچو صیّادی که صید نیم بسمل سر دهد
۳
تاب چون آرم، که یاد مهربانیهای اوهر زمان دلداری شوق هجوم آور دهد
۴
از خلاف وعده‌ام شد منعفل، وز اضطرابرفت از یادش که بازم وعده دیگر دهد
صفحهٔ ۱ از ۲