خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنان ز بیم رقیبان نظر به ره داردکه یک زمان نتواند مرا نگه‌دارد
۲
حذر کنید ازان چشم، کاین همان چشم استکه روزگار مرا این چنین سیه دارد
۳
به صد گنه کنم اقرار، تا نداند غیرکه قصد جان من آن شوخ، بی‌گنه دارد
۴
ببین نهایت شوقم که با هزار جفاتو اندم که تسلّی به یک نگه‌دارد
صفحهٔ ۱ از ۲