خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز نیازمندی من، گرش احتراز باشدنکنم ازو شکایت، که گناه ناز باشد
۲
به دل پر از شکایت، سر حرف باز کردمتو مدار گوش با من، که سخن دراز باشد
۳
ز گلی فتاده گویا، به دل تو خارخاریکه به ناز چشم مستت، اثر نیاز باشد
۴
ز کجاست بخت آنم، که نهانی از رقیباننظری کنی به سویم، که بیان راز باشد
صفحهٔ ۱ از ۲