خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عنان چو از پی صید زبون بگرداندمرا که صید زبونم، به خون بگرداند
۲
ز بزم چون رود آن مست یک زمان بیروندلم هزار گمان در درون بگرداند
۳
حجاب عشق دلم را به خویش نگذاردوگرنه از تو کسی راه چون بگرداند؟
۴
جنون نمی‌برد این غم ز خاطرم که مبادغم تو راه ز اهل جنون بگرداند
صفحهٔ ۱ از ۲