خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندان شب غم آه دل تنگ برآوردکآیینه صبح از نفسش زنگ برآورد
۲
سر‌گرم به رسوایی عشقیم که ما راز اندیشه ناموس و غم ننگ برآورد
۳
در خرمن صبر من دیوانه زد آتشهر آه که دور از تو دل تنگ برآورد
۴
لاله پی بگرفتن دامان تو دستی‌ستکز خاک، شهید تو به این رنگ برآورد
صفحهٔ ۱ از ۲