خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به اجل، کار دل زار مرا وا مگذاربه امید دگری کار مرا وا مگذار
۲
ترک آزار مرا مرحمتش نام مکنمرحمت می‌کنی، آزار مرا وا مگذار
۳
بنشین، کار به جان آمده و جان بر لبدم دیگر، دل بیمار مرا وا مگذار
۴
بی غمم چون هدف ناوک آسوده‌دلانجانب خاطر افگار، مرا وامگذار
صفحهٔ ۱ از ۲