خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم آمدم سوی تو و افسرده می‌رومیعنی که زنده آمدم و مرده می‌روم
۲
از باغ عشق، من که گیاه محبّتمدر خشکسال تفرقه پژمرده می‌روم
۳
بیرحمی‌ات اجازت یک مردمی ندادهر چند یافتی که دل آزرده می‌روم
۴
خوشدل به بزم او بنشین مدّعی، که منهر جا غمی‌ست همره خود برده می‌روم
صفحهٔ ۱ از ۲