خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جفای یار، چنان برده اعتبار از منکه غیر آید و پرسد نشان یار از من
۲
جواب نامه شوقم حدیث نومیدی‌ستکه قاصد آمد و بگذشت شرمسار از من
۳
مرض عشقم و بیماری‌ام چنان صعب استکه نیست غیر اجل، کس امیدوار از من
۴
امیدواری میلی به صبر بود و کنونکه در میان بلایم، کند کنار از من
صفحهٔ ۱ از ۱