خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی‌بیند به سویم چون روم تنها به راه اونمی‌خواهد که خاص چون منی باشد نگاه او
۲
درین رشکم که گویا مدعای غیر شد حاصلکه بوی آرزومندی نمی‌آید ز آه او
۳
مرا بر حسرت امیدواری گریه می‌آیدکه باشد چون تویی از سادگی امیدگاه او
۴
چو بیند غیر، مخصوصانه در دستم عنانش راپی رفع گمان، خود را نمایم دادخواه او
صفحهٔ ۱ از ۲