خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر دلم نالان شد از دست بتان، عیبش مکنکاوش ناحق، به فریاد آورد ناقوس را
۲
همچو شبنم، آب می گردم ز تاب عارضشتا ز گلبرگ لب او می ربایم بوس را
صفحهٔ ۱ از ۱