خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۴
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع! بنشین ز طربخانه پروانه جداترک فانوس مکن،گور جدا، خانه جدا
۲
تا لب شیشه به صد بوسه نگردد ضامنلب ساغر نشود از لب جانانه جدا
۳
شانه و زلف به هم تا سر الفت دارندمی کند خون به دلم، زلف جدا، شانه جدا
۴
بس که ناراستی از ساغر دوران گل کردهمچو نرگس نکنم دست ز پیمانه جدا
صفحهٔ ۱ از ۲