خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۳۱
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله ها در بحر و بر دارد غریبکام خشک و چشم تر دارد غریب
۲
تا کند پرواز، رو بر شهر خودآرزوی بال و پر دارد غریب
۳
سیر غربت، خوار و زارش می کندهمچو گل، هرچند زر دارد غریب
۴
گر نباشد صندل یاد وطنتا قیامت درد سر دارد غریب
صفحهٔ ۱ از ۲