خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۳۲
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم از سرچشمه، رو در دشت حیرانی چو آبگاه شهری می شوم، گاهی بیابانی چو آب
۲
قمریان همدوش سرو و بلبلان دمساز گلمن ندیدم زین گلستان غیر حیرانی چو آب
۳
در تکبر همچو خاکی، در سبکروحی چو بادآتشی در قتل ما، در پاکدامانی چو آب
صفحهٔ ۱ از ۱