خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۴۲
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب تر نکنم ز آب خضر تا می ناب استچون شیشه، مرا خانه تن وقف شراب است
۲
بی گل، نفسی بلبل ما زنده نمانددر فصل خزان، زنده به امید گلاب است
۳
آیینه که هرگز نگذارد مژه برهمبی دیدن رخسار تو سرچشمه خواب است
۴
ما را ز جفای ره امید برآوردخضری که درین بادیه دیدیم، سراب است
صفحهٔ ۱ از ۱