خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۴۳
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل ندارد تاب دست انداز باد مهرگانتا خزان آمد، دکان حسن را برچیده است
۲
تا نباشی، یک قدم نتوان برون رفتن به سیربی تو، دل گاهی که از خود رفته، برگردیده است
۳
ساغر عیشم که هرگز روی گردش را ندیدحیرتی دارم که چون درساختن، گردیده است؟
صفحهٔ ۱ از ۱