خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۰۴
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرصت صد بوسه در کف داشت، وز اقبال ماشانه غافل در شب زلف از بر آن رو گذشت
۲
اشک بر سوز دلم هرگز سر راهی نبستآتش از یک سو چو آمد، آب از یک سو گذشت
۳
همچو سیلی کز سرپل بگذرد در نوبهارآب چشمم در خیال رویش از ابرو گذشت
صفحهٔ ۱ از ۱