خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۷۶
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاهم بر رخش خار به گل پیوسته را مانددلم با زلف او تار به سنبل بسته را ماند
۲
ازو رنگی ندارم، گر به او صد بار می پیچمتنم در پیچش او، رشته گلدسته را ماند
صفحهٔ ۱ از ۱