خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۷۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خرامش سبزه گلبرگ نهال اندام شدوز نگاهش لاله همچشم گل بادام شد
۲
آن بت رم کرده را از بس که گفتم رام شوچون برهمن عاقبت ورد زبانم «رام» شد
صفحهٔ ۱ از ۱