خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۱۹
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی منندانستم کزان طفل این قدرها کار می آید
۲
بدین حسن بهار افشان، چو رو در بوستان آریبه جای خار، گلبن برسر دیوار می آید
۳
دل طغرا ز مژگانت خروش ارغنون داردجفا مضراب می بیند، فغان از تار می آید
صفحهٔ ۱ از ۱