خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۲۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفسآتش باده شود دود و ز روزن برود
۲
تا به کی خفته بود اشک به گهواره چشم؟بگذارید که این طفل به دامن برود
صفحهٔ ۱ از ۱