خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۲۱
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را لب چشیدن صهبای وصل نیستاین باده را مگر به لب گل توان چشید
۲
آن تنگ روزی طربم کز می نشاطبی بهره تا نگشت لبم، کی زبان چشید
۳
یک قطره باده در ته خمخانه ام نمانداز بس که محتسب به لب امتحان چشید!
صفحهٔ ۱ از ۱