خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۸۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عقده های زلف بتان شانه نگذرداین مرغ تنگ چشم ز یک دانه نگذرد!
۲
گر شمع بگذرد ز سر خنده، عیب نیستباید زگریه های غریبانه نگذرد
۳
فرمان شمع کآمده از شعله سر به مهرجز بر قلمرو پر پروانه نگذرد
صفحهٔ ۱ از ۱