خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۸۸
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تبسم از لب آن تندخو نمی آیدچو آب لعل که موجش به رو نمی آید
۲
چه سان کند مژه ام منع اشک ریزی چشمعنان چشمه گرفتن ز جو نمی آید
۳
کسی که داد چو خورشید، تن به عریانیسرش به اطلس گردون فرو نمی آید
۴
چو کودکی که بیفتد ز کتف دایه خودز ترس، بر سر دوشم سبو نمی آید
صفحهٔ ۱ از ۱