خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۹۹
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نخندد چون دلم بر شانه، کز راه تهیدستیبه هندستان زلفت از برای مال می آید
۲
اگر چون سنبلت صدبار فال از شانه می گیرمپریشانی به چندین رنگ در هر فال می آید
۳
نمی دانم کجا بگریزم از دست سیه بختیکه هر جا می روم، چون سایه از دنبال می آید
صفحهٔ ۱ از ۱