خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۰۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شدهر کجا چیدم گل سرخی، به دستم زرد شد
۲
بس که در دل داشتم از ساقی دوران غبارعالم آب از نسیم آه من پر گرد شد
صفحهٔ ۱ از ۱