خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۴۶
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب در آغوش نظر بود سراپای تنشپیرهن بافتم از تار نگه بر بدنش
۲
کربلایی ست لب خشک صدف را غربتگوشمال عجبی داد جلای وطنش
۳
می کند باد صبا اطلس گل پای اندازصوت بلبل چو کند مایل سیر چمنش
۴
می زند موج صفا بس که ز هر سو بدنشبهتر از خانه آیینه بود پیرهنش
صفحهٔ ۱ از ۱