خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۴۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم از روی تو خوش، خاطرم از موی تو خوشوه چه خوش بودی اگر می شدم از خوی تو خوش
۲
هر بتی را دو سه چیزی ز سراپای خوش استبود از ناخن پا، تا سر گیسوی تو خوش
۳
یارب ای ماه خوش اندام، دلت خوش باشدکه دل ناخوش ما گشت ز پهلوی تو خوش
صفحهٔ ۱ از ۱