خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۹۴
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو مینا گرچه آیین قدح نوشی نمی دانملبالب گر شوم از باده، بیهوشی نمی دانم
۲
مده خیاط دوران، گو قبای اطلسم چون گلکه من آیینه ام، غیر از نمدپوشی نمی دانم
۳
اگر سرو سهی باشم، ز ناشایستگی خود رابه آن شمشاد قامت، باب همدوشی نمی دانم
۴
ز بس در دل نشسته نقش باغستان رخسارشز خاکم گر دمد نسیان، فراموشی نمی دانم
صفحهٔ ۱ از ۳