خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۵۰۳
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با شب تیره ز تاریکی آن مو گفتممه چو سر زد، سخن از پرتو آن رو گفتم
۲
بی حجابانه مبادا که به پایت افتد«مگذار آینه را بر سر زانو» گفتم
۳
سرمه را تیره شب اختر چشمت خواندموسمه را ابر سیاه مه ابرو گفتم
۴
همچو من تا نشود دورنشین بت خودسبب سوختن خویش به هندو گفتم
صفحهٔ ۱ از ۱