خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۵۵۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برگل فکنم دست رد و روی تو گیرمسنبل ز کف اندازم و گیسوی تو گیرم
۲
بر چشم خودم جای دهد غنچه سیرابدر رنگ گل تازه اگر بوی تو گیرم
۳
مستانه چو در جلوه گه ناز خرامیتعویذ شوم، دست به بازوی تو گیرم
۴
هر جا که به خون ریختنم تیغ برآریمن هم ز پی کشتن خود، سوی تو گیرم
صفحهٔ ۱ از ۲