خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۵۵۶
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بهر صبر بلبل، بی تو در گلزار می مانمتو چون گل می روی از باغ و من چون خار می مانم
۲
مرا همچون عصا دارد ادب در وادی شوقتبه جای پا سرم گر نیست، از رفتار می مانم
۳
به غیر از اشکریزی نیست شبها بی توام کاریاگر چون شمع مجلس تا سحر بیدار می مانم
۴
نگاه چشم مخمور توام افکند بر بسترمسیحا گر به بالینم رسد، بیمار می مانم
صفحهٔ ۱ از ۱